Dëshmi të disa mrekullive të muxhahidëve në Kuvajt

E premte 29 shkurt 2008

Me emrin e Allahut Mëshiruesit Mëshirbërësit

O vëllezër në islam këto janë disa prej mrekullive të muxhahidëve gjatë ngjarjeve që ndodhën në Kuvajt në fillim të vitit 2005 ndërmjet muxhahidëve dhe mbrojtësve të kryqit.

Dhe para se ti ceki këto mrekulli:

Ne duhet të përkujtojmë se muxhahidët atje kishin bërë përgatitje dhe ishin bërë gati për ti goditur bazat prej të cilave karvanët Amerikane dhe Britaneze do të niseshin me qëllim që ti mbysin muslimanët në Irak.

Dhe këto baza gjendeshin dhe ende gjenden, të përhapura në veri, jug, lindje dhe perëndim të Kuvajtit, dhe e rrethojnë Kuvajtin plotësisht - në jug është një bazë dhe në veri është një bazë ndërmjet Ad-D?'ir? As-S?bi' dhe kufirit Saudit, dhe është emërtuar sipas njërit prej shteteve të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Dhe në lindje gjendet kampi për trajnim dhe një bazë e cila po ashtu është emërtuar sipas njërit prej shteteve të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Dhe gjithashtu ka baza kryqtarësh të pranishme afër aeroportit të Kuvajtit.

Dhe këto baza ishin shënjestër e muxhahidëve në atë vit. Sidoqoftë, këta shërbëtor dhe mbrojtës të kryqit dhe ata po i mbrojnë zotërinjtë e tyre amerikan të cilët refuzuan të ketë diç tjetër aty përveçse barrikadës së pathyeshme dhe një rrjetë metalike për ti penguar muxhahidët që të arrijnë aty.

Dhe nëse ne i rishikojmë ndodhitë, ne do të gjejmë se të parët të cilët e filluan sulmin mbi këtë rini ishin forcat e sigurimit- shërbëtorët dhe mbrojtësit e kryqit, dhe kjo është e njohur për çdo Kuvajtas i cili ka së paku një atom të imanit në zemrën e tij.

Kjo ishte një hyrje në mënyrë që lexuesi ta kuptoj fotografin [në tërësi].

Dhe në lidhje me mrekullitë, atëherë ne do të fillojmë me rastin e luftimeve në Es-Selimijah, ku luami, N?sir Khal?f Al-Anzi vdiq. Dhe vdiq edhe njëri prej forcave speciale të sigurimit dhe ai ishte një Rafidi i ndytë.

Dhe njëri i cili unë besoj se është transmetues besnik për mua më tha, "Unë dhe Nasir ishim në Irak, për të luftuar atje, dhe ai pa një ëndërr se do ta mbyt [Ariel] Sharonin në Es-Selimijah."

Dhe tani ju la juve me dëshminë e njërit prej forcave speciale, i cili ishte prezent gjatë ngjarjes së Es-Selimijah, dhe këtë dëshmi unë e kamë dëgjuar prej tij vetë, dhe betohem në Allahun për të.

Vëllai tha, "Nasiri gjendej brenda ndërtesës duke na luftuar neve, dhe me të ishin 2 muxhahid, por ata nuk ishin të armatosur. Dhe Nasiri ishte si luan ngjitej dhe zbriste brenda ndërtesës, dhe ne gjenim se po qëllohemi prej të gjitha dritareve dhe hyrjeve [të ndërtesës], dhe ne i flisnim vetes sonë, është e pamundshme që ai të jetë vetë. Dhe luftimi vazhdoj disa orë të gjata, pa pasur mundësi që ne ti afrohemi muxhahidëve."

Dhe vëllai thotë, "Në fund të luftimit, njëri prej shokëve prej pjesëtarëve të forcave u mbyt, dhe Nasir, Allahu e pastë mëshirua, ishte brengosja më e madhe e forcave të sigurimit shtetërorë."

Ai tha, "Unë e pashë fytyrën e Nasirit duke lëshuar një dritë të çuditshme, dhe e pashë gishtin e tij duke bërë me shenjë për Teuhid [Njëshmërin e Allahut]" dhe ai mu betua mua [për atë] se si i vinte era miskë trupit të tij.

Ai tha, "Pastaj unë shkova tek trupi i shokut tonë Rafidi (Shia)."

Ai tha, "E gjeta fytyrën e tij të nxirë në të zezë dhe ai dukej i deformuar, dhe dëgjuam një erë të qelbur prej tij."

Vëllai tha, "Më pastaj, unë isha i sigurt dhe u binda se këta të rinj ishin në të vërtetën, dhe ne forca policore ishim duke luftuar në rrugën e Tagutit, në gënjeshtër, dhe për hir të mbrojtjes së kryqit."

Dhe ai tha, "Menjëherë u ktheva në shtëpinë time, dhe i hodha në shportë rrobat e mija ushtarake. Dhe fillova të qaj dhe i thash vetës, vAllahi, pas kësaj dite nuk do të jem një ushtarë prej ushtarëve të Tagutëve, dhe nuk do ta shes fenë time dhe ta humbi këtë botë dhe botën tjetër për hir të kryqit."

Dhe ai tha, "E falënderova Allahun që unë nuk isha mbytur prej muxhahidëve në atë kohë."

Dhe tani ai vëlla, pasi që e ka lirua veten prej forcës policore, ai u bë i paluhatshëm dhe e lëshoj mjekrën e tij, dhe rasti i tij është i mirënjohur në mesin e popullit të Kuvajtit të cilët e njohin atë, ne e lusim Allahun që ta bekoj atë.

Dhe në vijim janë të dhënat e atij i cili i lan trupat tek varrezat El-Xhahra, ku ishte varrosur Nasiri.

Dhe ky larës nuk e kishte njohur Nasirin, dhe gjatë bartjes së trupit tek varri, ai ia tregon këtë rast xhematit që kishin marrë pjesë në xhenazen e Nasirit ku numri i tyre e tejkaloj njëmijëshin.

Ai tha, "Unë kam larë trupa për 40 vite, dhe vAllahi dhe përsëri vAllahi, kurrë nuk kamë parë trup më të mirë se sa ky trupë - as në erë e as në formë."

Sa për rastin e tretë, atëherë ky është rasti i Umm Nasir, dhe ajo gjithashtu është nëna e vëllait të tij, Amir Khal?f Al-'Anzi, komandanti i grupit, dhe ai është mbytur duke u torturuar prej forcave të sigurimit shtetëror.

Dhe ky rast është përhapur prej gazetës El-Kebs gjatë kësaj kohe, pasi që është takuar me Umm Nasirin.

Ajo tha, "Në fillim të çështjes, isha e frikësuar për bijtë e mijë, por pasi që ata që kishin marr pjesë në xhenazen e tij më informuan se dilte dritë prej fytyrës së tij dhe se gishti i tij tregues ka bërë me shenjë për Teuhid gjatë varrimit të tij dhe se gjaku i tij nuk është ndalur duke dalë prej tij, pas asaj, e kamë ditë që djali im ishte në të vërtetën dhe shpresoja shpërblimin prej Allahut për humbjen e dy djemve."

Dhe ky është një e dhënë e njërit prej vëllezërve që ne besojmë se është besnik, dhe ai ishte prej muxhahidëve i cili u duel prej luftimeve të Umm El-Luhejmen.

Ai tha: "Ishte mëngjes dhe ne ishim ulur për rreth, qeshnim, dhe ishim agjërueshëm. Dhe vëllai ynë, Ebu Musabi - dhe ai është prej Gadishullit Arabik, dhe emri i tij i vërtet i tij ishte Hamid Ashik - qeshte dhe na bënte të buzëqeshim."

Ai tha, "Ai thoshte: Unë ndiej se agjërimin tim do ta prishi me hyrijat sonte."

Ai tha, "'Dhe me të vërtet para mbrëmjes ata na sulmuan papritmas, dhe askush prej nesh nuk u mbyt me përjashtim të Ebu Musabit."

Dhe sa për rastin e fundit, është prej njërit prej vëllezërve muxhahidë që kishte shpëtuar prej luftimeve në regjionin Mub?rak Al-Akbar.

Vëllai tha, "Pas luftimeve, dhe gjatë prezencës sime gjatë marrjes në pyetje prej forcave të sigurimit, mua më kaploi një kotje dhe flejta. Në gjumë e pashë njërin prej vëllezërve që ishte mbytur gjatë luftimeve, dhe ai ishte 'Uthm?n Ash-Shamr?, dhe ai më tha mua, pse ju dorëzove? Vetëm po të kishe pritur pakëz - Xheneti vinte drejt nesh, ne nuk shkonim drejt tij."

Vëllezër këto janë disa [raste] prej shumë të tjerave, dhe ju kam cekur për vërtetësinë dhe besnikërinë e atyre që më informuan për të cilët betohem në Allahun.

E lus Allahun që ta pranoj këtë rini të devotshme në Firdeusin e lartë se me të vërtet ata e fituan njërën prej dy përfundimeve të mira
www.botaislame.com