Ëndrra e fundit e Ariel Sharonit

E shtune 20 shtator 2008

Ishte ky momenti kur Sharoni e kujton krimin prej afër para 20 viteve kur i urdhëroi forcat e veta ta bombardojnë kampin Shelter në të cilin janë vrarë më shumë se 3000 gra, fëmijë dhe pleq Palestinez.

Mund ti kujtonte krimet e veta kur i ka mbytë me qindra musliman në kohën e namazit në xhamin Ibrahim në Hebron. Ai gjithashtu ka urdhëruar qeverisë izraelite izolimin e popullit palestinez me ndërtimin e murit.

Tani të gjitha kanë përfunduar. Sharoni tani është në duar të banorëve të Gazës të cilët kanë prit të qërojnë hesapet me të. Njeriu me emrin Sharon, i zhveshur dhe me duar të lidhura për veture e cila e shtynte përreth ka qenë i përqeshur dhe i mallkuar prej anës së banorëve të Gazës. Asgjë nuk ka mund të bëjë përveç të pres dënimin të cilin e kishte të caktuar. Sharoni prapë filloi të qaj dhe përnjëherë...!!!

'' Më lejoni të shkoj! Më lejoni të shkoj. Ndihmë!'' Njeriu me emrin Sharon bërtiste me tërë zërin. Me mundim mundohej të lirohej por pa sukses.

Trupi i tij shumë i dobët. Tërë trupin e kishte në plagë të shumta ishte i mbuluar me gjak dhe me fajësi ngrihej zvarrë nëpër rrugë pasi e kishin zënë para disa momenteve.

Sharoni shikonte përreth. Njeriu i cili e kishte zënë me ashpërsi qeshte mbi fytyrën e tij paralelisht duke iu kërcënuar dhe duke e ofenduar dhe duke bërë shaka në llogarinë e tij.

E shikonte trupin e vetë. Aq i gjorë. Ishte i zhveshur pa asnjë rrobe në vetën e tij. Njeriu me emrin Sharon provonte ta qonte dorën e vetë por nuk kishte mundësi. Të dy duart i kishte të lidhura për veture.

Nuk mund ti lëvizte këmbët e tij sepse gjithashtu i kishte të lidhura.
Filloi vetura të lëviz ngadalë qytetit ndërtesat e të cilit ishin të shkatërruara deri në themel për shkak të bombardimit dhe granatimit. E dinte këtë vend shumë mirë. Gaza. Mijëra jeta i kishte ndal aty, ndërsa me mijëra të tjerë i kishte lënduar shumë me duart e veta.

Njeriu me emrin Sharon ndiente dhimbje të mëdha dhe agoni të papërmbajtur. Nuk mund të ikte. Ne anën e majtë dhe në anën e djathtë kishte shumë njerëz që dikur i kishte maltretuar me duart e tij dhe tani provimi që ti hakmerren . Ishin këta njerëzit e Palestinës. Ishin ata njerëz nënat e të cilëve, baballarët, familjet dhe të afërmit e tyre i kishte -mbytur.

Ishte momenti kur Sharoni e kujtoj krimin prej afër para 20 viteve dhe kur forcat e veta i urdhëroi bombardimin e kampit Shatila në të cilin ishin mbytur më shumë se 3000 gra, fëmijë dhe pleq Palestinez.

Mund ta rikujtonte krimin kur i kishte mbytur me qindra musliman gjatë kohës së namazit në xhamin e Ibrahimit në Hebron. Ai gjithashtu kishte urdhëruar qeverinë izraelite izolimin e popullit palestinez me ndërtimin e murit.

Tani të gjitha kanë përfunduar. Sharoni tani është në duar të banorëve të Gazës të cilët kanë prit të qërojnë hesapet me të. Njeriu me emrin Sharon, i zhveshur dhe me duar të lidhura për veture e cila e shtynte përreth ka qenë i përqeshur dhe i mallkuar prej anës së banorëve të Gazës. Asgjë nuk ka mund të bëjë përveç të pres dënimin të cilin e kishte të caktuar. Sharoni prapë filloi të qaj dhe përnjëherë...!!!

Njeriu me emrin Sharon u zgjua. Errësirë ishte çdo kund përreth tij. Qetësi memece.

Një javë ma pastaj, Sharoni prapë ëndërronte se ishte zënë nga banorët e Gazës. Pastaj e kishin shpjer deri te një bunarë dhe e kishin gjuajtur aty. Mundohej me zë të përvajshëm prej thellësisë së bunarit derisa nuk u zgjua prej natës plot ankth.

Ditën tjetër Sharoni i tregon ëndrrën me ankth një të besuari të tij. Kërkoi prej tij që tregimin ta mbante në fshehtësi.

Pas kësaj, e njëjta ëndërr përsëritej përsëri dhe përsëri, deri në momentin kur përjetoi sulm në tru - infarkt. 4 Janar 2006. Ai ishte transferuar përnjëherë në spitalin për operim por katër ditë më vonë ra në kom dhe nuk është kthyer as sot e kësaj dite.

Sot kanë kaluar dy vite( Revista është shkruar 4.01.2008,) prej kur Sharoni qëndron i shtrirë në spital në të njëjtën gjendje. Jeta e tij varet prej aparateve mjekësore. Ai është në kufi mes vdekjes dhe jetës, në një gjendje e cila ta kujton një dënim të tmerrshëm dhe të pafund. Allahu e dinë se ç'farë dënimesh përjeton shpirti i tij në këtë gjendje të komes... Për arsye se sipas të dhënave nga spitali , testet tregojnë se të dy anët e trurit të Sharonit janë aktiv mirëpo ai nuk ka kurrfarë shenje të përmirësimit.

A e kam shpik këtë tregim? JO! Ajo çka pikërisht e lexuat është brendësia e së vërtetës. Askush nuk e ka ditë për ëndrrat e këqija të Sharoni, derisa i besuari i tij nuk ia zbuloi gazetave izraelite. Kur ka fol për media, i i besuari i Sharonit ka thënë se këto ëndrra të këqija shpesh e kanë munduar Sharonin derisa nuk ka rënë në kom.

Gazetat në Izrael e kanë përhap këtë, derisa pastaj është marrë dhe është cituar prej anës së mediave të Azisë perëndimore, dhe pastaj përmes internetit është përhap nëpër botë. Për këtë mund të gjeni detale në lokacionet e disa Webeve, sikurse që është faqja Palestina Info.

Përktheu nga boshnjakishta:
www.botaislame.com