|
El-Xhumah 21 Sefer 1431 / 05 02 2010
(Shpata e mprehtë e pret atë që e fyen Pejgamberin s.a.v.s. - Ibn Tejmija rrahimullah)
Es-Selam Alejkum
Kohëve të fundit, çështja e atyre që po e fyejnë apo ofendojnë Pejgamberin (s.a.v.s.) ka dal në shesh. Në vijim keni atë se çka kanë thënë dijetarët Islam në lidhje me këtë çështje.
Ibn Tejmija RA ka thënë:
"Çështja e parë: Kushdo qoftë - qoftë ai Musliman apo kafir - i cili e shan Pejgamberin (s.a.v.s.) , atëherë është Obligim që ai të ekzekutohet."
Ky është medh-hebi i masave të përgjithshme të Njerëzve të Diturisë. Ibn Al-Munthir ka thënë: "Masat e përgjithshme të Njerëzve të Diturisë kanë formuar konsensus mbi Hadin (dënimin-ekzekutimin) e atij i cili e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) është ekzekutimi. Dhe prej atyre që e thanë këtë ishin Malik, Al-Lajth, Ahmadi dhe Is'haki. "Dhe Ebu Bekr Al-Farisi, i cili ishte njëri prej shokëve të Esh-Shafiut, e ceku Ixhman e Muslimanëve mbi Hadin-dënimin e atij i cili e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) është ekzekutimi, ndërsa dënimi për atë i cili e fyen dikend tjetër përveç tij (s.a.v.s.) është që të rrahet.
Dhe këtë Ixhma-konsensus të cilin ai e ka cekur kuptohet të jetë Ixhmaja e gjeneratës së parë të Sahabëve dhe Tabiinëve, apo me atë ai kishte për qëllim, se Ixhmaja e tyre ndaj atij që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.), është obligim që të mbytet edhe nëse ai nëse është Musliman. Dhe njashtu El-Kadhi Ijadh e kufizoi atë, sikurse tha ai: "Umeti ka formuar konsensus (mendim të përbashkët) mbi ekzekutimit e atij që e nënvlerëson apo e fyen atë (s.a.v.s.) nga Muslimanët."
Dhe Imam Ishak Ibn rahujah, njëri prej Imamve të Mëdhenj, ka thënë: "Muslimanët kanë formuar konsensus mbi atë se kushdo që e fyen Allahun Ezze Ue Xhel apo e fyen të Dërguarin e Tij (s.a.v.s.), apo refuzon diç nga ajo të cilën Allahu Ezze Ue Xhel e ka Shpallë, apo e mbyt ndonjë Pejgamber prej Pejgamberëve të Allahut Ezze Ue Xhel, se ai është kafir për shkak të asaj, edhe nëse i pranon të gjitha ato të cilat Allahu i ka Shpallë." Dhe El-Hatabi ka thënë: "Unë nuk njoh ndonjë Musliman i cili bënë dallim në lidhje me egezekutimin e tij." Dhe Muhamed Ibn Sahnun ka thënë:Dijetarët kanë formuar konsensus mbi atë i cili e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.), e nënvlerëson atë, është kafir, dhe kërcënimi nga Dënimi i Allahut është mbi te, dhe vendimi ndaj tij sipas Umetit është ekzekutimi, e kushdo që dyshon në kufrin e tij dhe në dënimin e tij, atëherë ai ka bërë kufër."
Qartësimi i mendimit në lidhje me vendimin e atij i cili fyen (Pejgamberin s.a.v.s.)
Dhe qartësimi i mendimit në lidhje me atë është se ai që fyen (Pejgamberin s.a.v.s.), nëse është Musliman, atëherë ai ka bërë kufër dhe ekzekutohet, pa ndonjë ndryshim, dhe është Medhëheb i Katër Imamëve dhe të tjerëve përveç tyre. Dhe prej imamëve të cilët e kanë cekur Ixhman mbi atë kanë kaluar (ndërruar jetë), sikurse Ishak Ibn Rahujah dhe të tjerët përveç tij. Dhe nëse ai është Dhimi (nën shtetin Islamik), atëherë ai ekzekutohet gjithashtu sipas Medhëhebit të Malikut dhe Popullit të El-Medines, dhe të cekurit e frazës së tyre do të vijë. Dhe është sipas Medhëhebit të Ahmedit dhe Fukahave të Hadithit. Dhe Ahmedi qartazi e ka thënë në shumë vende.
Hanbeli ka thënë: Unë e kamë dëgjuar Ebu Abdillahin duke thënë: " Gjdonjëri që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) apo e nënçmon atë, qoftë ai Musliman apo kafir, atëherë ekzekutimi është mbi te. Dhe unë shohë se ai duhet të ekzekutohet dhe mos ti jepet Istitabah (të pendohet apo ti pranohet pendimi)? ." Ai tha: Dhe unë e dëgjova Ebu Abdillahin duke thënë: " Gjdonjëri i cili e thyen Ahdin-marrëveshjen dhe shpik një bidat sikurse ky, atëherë unë e shohë ekzekutimin mbi te, atyre dhe Dhimive nuk u është dhënë Ahdi-marrëveshja për këtë." Dhe njashtu, Ebu Es-Sakr ka thënë: Unë e pyeta Ebu Abdillahin për një njeri prej Popullit Dhimi që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) , çka duhet të jetë mbi te? Ai tha: Nëse Bejinah zbatohet mbi te, pastaj kushdo që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) ekzekutohet, qoftë ai Musliman apo kafir." Të dyja të transmetuar nga El-Hallalli.
Dhe në transmetimin e Abdullahit dhe Abi Talibit ai tha, dhe ai është pyetur për ndonjërin i cili e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) , ai tha: "Ai ekzekutohet." I është thënë atij: "A ka ndonjë Hadith për këtë?"Ai tha: "Po, Hadith, prej Hadithit të njeriut të verbët i cili e mbyti gruan. Ai tha: Unë e dëgjova atë duke e fyejt Pejgamberin (s.a.v.s.). Dhe Hadithin e Husejnit, se Bini Umeri ka thënë: Kushdo që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) ekzekutohet. Dhe Omer Ibn Abdil-Azizi ka thënë: Ai ekzekutohet. Dhe është ashtu për arsye se kushdo që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) është murrted (felëshues), dhe s`ka Musliman që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.)."
Abdullahi shtoi: "Unë e pyeta babin tim në lidhje me atë që e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.), a i jepet Istitabah (të pendohet apo ti pranohet pendimi)? " Ai tha "Ekzekutimi është bërë obligim mbi te dhe atij nuk i jepet Istitabah (të pendohet apo ti pranohet pendimi). Halid Bin Uelidi e kishte mbytur një njeri i cili e kishte fyejtur Pejgamberin (s.a.v.s.) dhe nuk i dha atij Istitabah (të pendohet apo ti pranohet pendimi)." Të dyja të transmetuara prej Ebu Bekrit ne "Esh-Shafi." Dhe në transmetimin e Abi Talibit: "Ahmedi është pyetur për atë i cili e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.). Ai tha: Ai ekzekutohet. Ai e ka asgjësuar Ahdin-marrëveshjen." Dhe Harrbi ka thënë: E kam pyetur Ahmedin për një njeri prej Popullit Dhimih (pabesimtarë nën Shtetin Islamik) i cili e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.) . Ai tha: Ai ekzekutohet nëse e fyen Pejgamberin (s.a.v.s.)." Të dyja të transmetuar nga El-Hallalli, dhe ai qartazi e tha në një vend tjetër përveç kësaj përgjigje. Pra të gjitha thëniet e tij janë të qarta në lidhje me obligimin e ekzekutimit të tij, dhe me këtë ai e ka asgjësuar Ahdin-marrëveshjen e sigurisë, dhe nuk ka diç tjetër për të përveç kësaj. Dhe njashtu është cekur prej të gjithë shokëve të tij, prej të hershmëve dhe prej të më vonshmëve, ata nuk patën mospajtime në këtë. " [1]
Imam 'Abdul-Kadir Ibn 'Abdil-'Aziz ka thënë [2]
"S`dyti: Lejueshmëria e Asesinimit të Pabesimtarit Muharrib (që nuk ka ndonjë marrëveshje)
Muharribi, me fjalë të tjera, ai që nuk ka ndonjë marrëveshje, dhe Suneti është transmetuar me atë (d.m.th. asesinimin) në lidhje me ata nga të cilët dëmi është i ashpër ndaj Allahut dhe ndaj të Dërguarit të Tij (s.a.v.s.). Dhe një indikim për këtë është transmetuar në thënien e Tij, me të Lartit:
...pastaj mbyteni idhujtarët kudo që t'i gjeni, robëroni dhe ngujoni ata, e vinju pritë në çdo shteg [3]
El-Kurtubi ka thënë, ". . . e vinju pritë në çdo shteg. Me fjalë të tjera, priti ata në vende të papritura, atje ku ata i zhvillojnë gjurmimet e tyre. Dhe ky është një fakt për lejueshmërinë e asesinimit të tyre para Davetit." Unë them: Thënia e El-Kurtubit: "...para Davetit..." me fjalë të tjera, atë që e ka arrit Daveti më parë. Dhe ky ajet: e vinju pritë në çdo shteg..; në të ka fakte për lejueshmërinë e observimit, gjurmimit dhe spiunimit mbi armikun.
Sa për Sunet, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka urdhëruar për mbytjen e Ka`b Ibn El-Ashrafit dhe Abi Rafi Ibn Abi El-Hukajkit, ku që të dy ishin Jehudi.
Sa për Kabin, ai e ka pas zakon që ti nxis mushrikët kundër Muslimanëve, dhe ai e ka pas zakon që ta fyej Pejgamberin (s.a.v.s.), me poezinë e tij dhe me rapsod (poezi erotike) kundër grave të Muslimanëve. Dhe ngjarja e asesinimit të tij është transmetuar nga El-Buhariu dhe Muslimi, siç e transmetoi El-Buhariu atë prej Xhabirit: " i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha, `Kush është për Ka`b Ibn El-Ashrafin`, pasi që ai e ka fyer Allahun dhe të Dërguarin e Tij? Pra Muhamed Ibn Maslamah u ngrit lartë dhe tha, `O i Dërguar i Allahut, a dëshiron që unë ta mbys atë? Ai tha, `Po.`Ai tha,`Atëherë më lejo të them diç. Ai tha, `Thuaje atë.`Pra Muhamed Ibn Maslamah shkoi te ai." [4] Dhe në Hadithin në të cilin Muhamed Ibn Maslamah , dhe ata që ishin me të e mashtruan Ka`bin duke (pohuar) se ata ishin irrituar me Pejgamberin (s.a.v.s.) dhe e mashtruan atë, derisa e mbytën atë, duke qenë ai në kala të fortifikuar mirë.
Ibn Haxheri ka thënë, "Dhe në Mursal (transmetim) të Ikrimes: `Pra Jehudit u tmerruan, pra ata erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i thanë, `Lideri ynë është mbytur me asesinim. Prandaj Pejgamberi (s.a.v.s.) ua kujtoj atyre veprat e tij dhe se si ai e ka pas zakon që të bëjë nxitje kundër tij, duke i fyer Muslimanët.` Ibn Sadi shtoi, `Pra ata u tmerruan dhe nuk thanë asgjë (më shumë)." - derisa Ibn Haxheri tha - "Dhe në atë, është lejueshmëria për ta mbytur politeistin (mushrikun) pa Davet përderisa ta ketë arritur Daveti i përgjithshëm. Dhe në atë ka lejueshmëri për thënie e cila është e nevojshme gjatë luftës, edhe nëse ndonjëri nuk e ka për qëllim atë (të gënjesh)." [5] Dhe El-Buhariu e transmetoi këtë Hadith në "Librin e Xhihadit: `Kaptina e të Gënjyerit në Luftë`dhe në Kaptinën e Asesinimit të Njerëzve të Luftës."
Unë them: Se kushdo që e përshkruan asesinimin e pabesimtarëve të cilët bëjnë luftë kundër Allahut dhe të Dërguarit të Tij (s.a.v.s.) si tradhti dhe të ngjashme, apo se Islami e ndalon atë, atëherë ai është prej të devijuarve i cili ka Takdhib (d.m.th. nuk e pranon vërtetësinë) në Librin (Kuranin) dhe Sunetin. Dhe An-Neveviu ka thënë, "Ai-Al-Kadhi Ijad- ka thënë, Dhe nuk është e lejuar të thuhet se vrasja e tij ka qenë tradhti.Dhe një person e tha këtë në një tubim me Ali Ibn Abi Talibin, Allahu qoftë i kënaqur me te, pra ai urdhëroi që ai të qëllohet në qaf (d.m.th. ti pritet koka)." [6]. Dhe kjo ndodhi, më vonë është cekur prej Al-Kurtubit në Tefsirin e Tij, në thënien e më Të Lartit:
atëherë luftoni liderët e pabesimtarëve. [7]
Dhe Ibn Tejmija e ka cekur në librin e tij "As-Saram Al-Maslul 'Ala Shatim Ar-Rasul". Dhe ai e ceku një ngjarje, e cila ndodhi ndërmjet Muavijut dhe Muhamed Ibn Meslamah, Allahu qoftë i kënaqur me ata.
Dhe sa për Ibn Abi Al-Hukajk, ai ishte Jehudi prej Hajberit dhe ai ishte biznesmen i El-Hixhazit dhe ai shkoi në Mekë dhe i nxiti Kurejshitët për urrejtje kundër Pejgamberit (s.a.v.s.) derisa ata i tubuan aleatët (Al-Ahzab) dhe u bë Beteja e Al-Ahzabit, dhe ai ishte ndezësi i flakës së saj. Al-Buhariu transmeton nga Al-Bara Ibn Azibi i cili tha, "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi një njeri prej Ansarëve tek Abi Rafi, Jehudija, dhe e vuri përgjegjës mbi ata Abdullah Ibni Atik. Dhe Abu Rafi e ka pas zakon që ta fyej Pejgamberin (s.a.v.s.) dhe të ndihmoj (të tjerët) kundër tij. Dhe ai ishte në kalanë e tij në tokën e Al-Hixhazit. " [8] Dhe ai transmetoi prej tij gjithashtu, se ai tha, "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi një grup tek Abi Rafi, pastaj Abdullah Ibn Atik hyri në shtëpinë e tij, natën kur ai ishte duke fjetur, dhe e mbyti atë." [9] Dhe Ibn Atik e mashtroi atë me shumë mashtrime të lloj llojshme derisa e mbyti ate, ashtu si e mashtroi derisa hyri në kala. Pastaj ai i mbylli dyert e shtëpis së Jehudit nga jasht. Pastaj shkoi tek Abi Rafi dhe ai nuk do të hynte në ndonjë derë përveq se do ta mbyllte atë nga mbrenda dhe ai e ndryshoi zërin e tij që të mos njihej. Ibn Haxheri ka thënë, "Dhe në Hadith prej dobive që kemi është lejueshmëria e asesinimit te mushrikut të cilit i ka arritur Daveti por i cili insiston edhe mbytja e atij i cili ofron përkrahje kundër të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) me dorën e tij (d.t.th. fizikisht) apo me parat e tij (d.t.th. finansiare) apo me gjuhën e tij (d.t.th. me fjalë), dhe lejueshmëria e spiunimit mbi njerëzit e luftës dhe të shikohet për pakujdesin e tyre dhe të jesh i përkushtueshëm pa mas që të zhvillosh luft kundër mushrikëve dhe lejueshmëria e të folurit të dyanshëm (të mashtrosh, gënjesh), për shkak të dobis dhe (për shkak) të numrit të vogël të Muslimanëve kundër mushrikëve të shumë numërt." [10] Dhe Al-Buhariu e transmetoi atë brenda "Librit të Xhihadit: Kaptina e Mbytjes të Mushrikut të Fjetur."
Dhe në lidhje me këtë qështje, Sheih, 'Abdur-Rah'man Ad-Dawsari, Allahu e mëshiroft, duke i cekur shkallët e adhurimit, në thënjen e Tafsirit të Tij, më të Lartit ka thënë:
Ty të adhurojmë dhe prej Teje ndihmë kërkojmë. [11]
Ai tha, "Pastaj të përgaditësh fuqi sipas mundësis është prej obligimeve të fes, dhe prej nevojshmëris për ta zbatuar atë. Pra ai që e adhuron Allahun në mënyrë korrekte, nuk është i prekur me vonimin e saj, e mos të flasim për braktisjen e saj apo të mirret ajo si e parëndësishme (pergaditja e fuqis). Dhe gjithashtu, adhuruesi i Allahut i cili është i vendosur në Xhihad në vetën e tij, do ti aplikonte asesinimet e liderëve të mosbesimit, (duke filluar) prej thirrësit të ateizmit dhe liberalistëve dhe gjdonjërin i cili e sulmon shpalljen e Allahut apo atë i cili e ngreh penden e tij apo fushatën kundër fes së Vërtet dhe të Qartë (hanif), sepse i këtilli është fyes i Allahut dhe i të Dërguarit të Tij (s.a.v.s.). Nuk është e lejuar për Muslimanët në regjionet e Tokës, prej të dalluarëve (Dijetarëve, Muxhahidëve, etj.) apo të përgjithshmëve (njerëzve të thjesht), që ta lënë atë që të jetoj, sepse ai është më i dëmshëm se sa Ibn Abi Hukajk, dhe të tjerët pranë tij, prej atyre për të cilët I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e rekomendoj asesinimin e tyre. Pra braktisja e asesinimeve të atyre që e trashiguan prej atyre (d.m.th. nga ata që bënin luftë kundër Allahut dhe të Dërguarit të Tij s.a.v.s.) në këtë kohë, është heqje e dëshmis së fundit të El-Mustafas (d.m.th. heqjen e pjesës së fundit të shehadetit) dhe qarje e tmerreshme e adhurimit të Allahut dhe lejueshmëri e urryer e shëmtuar e krahëve të shkatrrimit kundër fes së Allahut dhe të paraqiturit e kësaj nuk mund të sqarohet ndryshe përveq se ka munges të gjelozis mbrojtse për fen e Allahut dhe, gjdo hidhërim (në emër) të Fytyrës së Ndershme të Tij. Dhe kjo është mangësi shumë e madhe ndaj dashuris të Allahut dhe të Dërguarit të Tij dhe të lavdëruarit e tyre, e cila nuk do të vinte prej ndonjërit i cili e ka zbatuar adhurimin e Allahut sipas domethënjës korrekte dhe të qëllueshme," [12]
[1] “As-Saram Al-Maslul ‘Ala Shatim Ar-Rasul”: faq. 12-13
[2] Kjo është marrë nga libri i Imamit të titulluar : “Al-‘Umdah Fi I’daad Al-‘Uddah Lil-Xhihaadi Fi Sabilillaahi Te’aala”: faq. 328-330
[3] Surja At-Tawbah, 5
[4] Hadithi #4,037
[5] “Fat’h Al-Bari ”, Vëll. 7/340
[6] “Sah?h Muslim Bi’Sharh’ An-Nawawi ”, Vëll. 12/160
[7] Surja At-Tawbah, 12
[8] Hadithi #4,039
[9] Hadithi #4,038
[10] “Fat’h Al-Bari ”, Vëll. 7/345
[11] Shënim i Përkthyesit: Surja Al-Fatihah, 5
[12] Nga “Safwat Al-‘Athar Wal-Mafahim Min Tafsir Al-Kur’an Al-‘Athim ”, Vëll. 1/268 nga Sheih, ‘Abdur-Rah’man Ad-Dawsari; publikim i “Dar Al-Arkam ”, 1404 H.
Burimi: Nenhijeneshpates.net
www.botaislame.com
 |
