Kush është Tekfirc?

E diel 17 janar 2008

Shejh Hamid el-Ali

Ne dëgjojmë shumë njerëz duke thënë për të tjerët se janë tekfirc, dhe kjo është njëra prej atyre termeve që kafirat dhe shumë sekularist modern të ashtuquajtur musliman të cilët përpiqen ta shesin dhe ata thonë "ke kujdes! Se ka tekfirca!!"

Pra çka është tekfirc? ?shtë një ngjarje në lidhje me një agjent, i cili dëshiron ti gjejë lëvizjet e xhihadit, dhe ishte një dokument në lidhje me "Tekfircin" dhe disi ai dokument ka rrëshqitur dhe është përhapur në komunitetin musliman.

Ai shkroi se Tekfirci posedon 3 shenja intelektuale (mendore), 3 shenja emocionale dhe 3 shenja të sjelljes dhe nëse e gjen ndonjërën prej tyre në mendimet, emocionet dhe sjelljet e tij, ti do ta zbulosh se ai është Tefirc.

Së pari prej shenjave intelektuale, Tekfirci nuk bënë dallim ndërmjet Kuranit dhe Hadithit, dhe ndërmjet historisë së Pejgamberit dhe jetës të shokëve të tij, dhe të gjitha faktet në lidhje me Teuhid (Njëshmërin e Allahut), xhihadin, miqësinë dhe armiqësinë, dhe ai i merr ato si një tekst i ndërlidhur për arsye se Allahu (svt) thotë, "a e pranon një pjese të librit dhe e refuzon pjesën tjetër?" Ai nuk pranon që ta pasoj Kuranin dhe ta lënë Sunetin. Pra tekfirci është ai i cili e merr hakun në tërësi pabërë dallim.

Së dyti, ti e gjen në të menduarit e tij se është i dhënun që ti përvetësoj çështjet vitale në mesin e umetit dhe çështjet globale në lidhje me myslimanët dhe çdo çështje e lidhë me Akiden (besimin) dhe Teuhidin e tij dhe ai përqendrohet që të flas për Tauhid, që vetëm Allahu të adhurohet dhe Teuhidin për ta bashkuar umetin që ti përballon duelin dhe përpjekjet kundër armikut, dhe ai i refuzon të gjithë kufijtë politik ndërmjet vendeve myslimane për arsye se ai mendon se të gjitha këto janë obligime mbi të që ta pasoj Kuranin dhe Kurani thotë se myslimanët duhet të bashkohen se ata janë vëllezër.

Ato çështje ai i ndan në merakosje themelore, ku ai i kushton kujdes të madh, të tjerat ai i sheh se janë vitale apo çështje të rëndësishme që ai gjithashtu u kushton kujdes dhe merakoset për to dhe së treti ai i shikon të gjitha ato çështje të metalizuara që i lidh me çështjet më të mëdha dhe themelore. Nuk ka ndonjë çështje në umetin mysliman që Tekfirci e sheh si çështje të vogël, çdo gjë është e rëndësishme por ai të gjitha i lidh me çështjet vitale, ti e gjen atë se ai flet për të gjitha çështjet, ai ka pikëpamje për çdo problem, dhe ai ka përgjigje për të gjitha pyetjet.

Kjo është se çka ata mendojnë për Tekfircin, ata mendojnë për të se ai ka pikëpamje se ne jemi në luftë me mosbesimin global, ai dëshiron që e tërë bota të jetë e vetëdijshme për aleancën botërore kundër myslimanëve dhe ai çdoherë është i përqendruar se si të përpjekjet kundër saj.

Së fundi ti gjen për atë në mendimin e tij se ai flet për konfrontimin e civilizimeve; ai flet për përhapjen e islamit në perëndim, ai flet se fjalët tona duhet të përputhen me Akide dhe Teuhid, dhe me rrugën e selefëve, ai flet shumë për selefët dhe për miqësi dhe armiqësi, njekeshtu ti e njeh se ai është Tekfirc.

Por ai ka një shenjë tjetër se ai thotë se të gjithë Pejgamberët kanë bërë thirrje për Teuhid dhe se të gjithë Pejgamberët kanë thënë se ne duhet ti refuzojmë dhe të largohemi prej të gjithë Tagutëve dhe pastaj ta marrim besimin dhe ta adhurojmë vetëm Allahun. Ai beson se islami është një rrugë e shenjët e jetës dhe ai çdoherë flet se si, në mënyrë që feja të vendoset duhet të ketë konflikte dhe konfrontime ndërmjet islamit dhe të gjitha civilizimeve tjera, dhe çdoherë ka konfrontim ndërmjet Hakut - të vërtetës dhe Batilit - të pavërtetës që do të vazhdojë deri në ditën e gjykimit. Ky konfrontim ndërmjet njerëzve të Hakut dhe njerëzve të Batilit çdoherë do të vazhdojë.

Shenjat emocionale të Tekfircit janë: së pari se ai çdoherë e ka princip që të dojë diç për hir të Allahut dhe të urrej vetëm për hir të Allahut. Së dyti se ai çdoherë e nënvlerëson çdo mosbesimtarë, fuqi mosbesimtarë apo ndonjë ushtri kafirash, ai çdoherë do ti nënçmoj ata dhe i sheh poshtë ata dhe ai e sheh fuqinë e tyre të jetë vetëm se dobësi dhe së treti ai e ka një shenjë emocionale në lumturin dhe hidhërimin e tij.

Sa për shenjën e parë, ti e gjen se ai e donë Allahun dhe për hir të Tij ai i donë të Dërguarit dhe i donë besimtarët etj. Dhe ai beson se dashuria asnjëherë nuk mund të jetë në veçanti për Allahun përveç nëse ai ka urrejtje për ata që nuk e besojnë Allahun. Pra ti gjen se Tekfirci thotë se ai e donë Allahun por ai e sheh se si ajo dashuri nuk mund të jetë komplete përveçse nëse i urren kafirat, pra ti e gjen se ai i donë besimtarët dhe i urren mosbesimtarët. Ai çdoherë e ka këtë princip të dashurisë dhe urrejtjes, ai i urren felëshuesit, ai e urren shoqërinë e kufrit, ai e urren demokracinë, ai e urren sekularizmin, dhe ai i urren të gjitha zhvillimet e shëmtuara në sistemin shoqëror të tyre p.sh. homoseksualizmin, imoralitetin etj.

Gjithashtu, shenja e dytë emocionale është se ai çdoherë është i interesuar, plot respekt dhe i dashur ndaj muxhahidëve, ai kurrë nuk ju drejtohet atyre përveçse me "Shejh Usame" apo "Shejh Ebu Musabi" etj, "luftëtarët trima," "liderët e umetit musliman etj" dhe ai çdoherë fletë me nderë për ata për arsye se e ka këtë lloj lidhje emocionale me ta. Ai i donë muxhahidët dhe çdoherë i hedh poshtë dhe i poshtëron ushtritë e armikut. Ti gjen se si ai çdoherë është shumë i impresionuar prej muxhahidëve dhe për të gjitha përpjekjet e tyre dhe asnjëherë nuk i lënë përshtypje aspak dhe i pa lëvizshëm prej ushtrive të kufrit dhe i sheh ato si ushtri të Firaunit që do të munden dhe do të zhduken në asgjë.

Së treti, ai çdoherë është i gëzuar kur i sheh fitoret e muxhahidëve dhe është shumë i mërzitur kur e sheh ndonjë dëm që po ju shkon atyre, ai është gëzuar që ta sheh armikun duke vuajtur dhe mërzitet që ti sheh kafirat duke patur ndonjë fitore apo për ndonjë sulm ndaj muxhahidëve apo ndaj ndonjë muslimani tjetër. Pra Tekfirci nëse dëgjon për ndonjë operacion apo xhihad në botë, ai e sheh si të mirë dhe ai është shumë i kënaqur dhe qoftë ai 11 shtatori apo Bali, apo në Irak apo Afganistan, çdo sulm ndaj forcave të Kufrit anembanë botës e bënë atë të lumtur dhe të kënaqur.

Në sjelljen e Tekfircit, do ta njohësh atë kur ta kuptosh se ai është serioz në praktikimin dhe të bindurit ndaj fesë së Allahut, ti përkushtohet fesë, dhe së dyti e gjen atë se çdoherë anon kah përgatitja, ai çdoherë shikon për një rol në umet, qoftë me gjuhën e tij, pasurin apo trupin e tij. Ai çdoherë shikon për njërin prej atyre 3 roleve që të shohë se si ka mundësi ti shërbej fesë dhe Umetit. Shenja e madhe e tretë e sjelljes së Tekfircit është se ai nuk flet tjetër përveçse asaj se çka beson, në çdo mbledhim apo takim, ai do ti shtyj përpara idetë e tija, ai nuk dëshiron të dëgjoj apo të flet për besimet e tjera të njerëzve dhe ai është aq i mençur, sa që nuk e thotë ndonjë fjalë pa e zgjedhur momentin dhe mënyrën e duhur për ta thënë atë. Ai është një ushtarë apo agjent në mision, dhe agjencioni i tij nuk është për ndonjë shtet apo organizatë por përkundrazi ai është agjent për Allahun.

Një shenjë tjetër për ta njohur Tekfircin është se ai përherë është optimist, ai ka siguri se fitorja po vije, ai asnjëherë nuk merakoset për rezultatin e veprave të tija, ai asnjëherë nuk ndihet i mundur, ai nuk mërzitet, ai e kryen detyrën e tij dhe e din se Allahu do ti jep fitore. Ai çdoherë e kërkon njërën prej dyjave ose fitore ose shehidllëk, cilën do prej tyre ai e sheh vetën si fitimtarë, edhe nëse e humbë betejën, ai thotë "po por ne e kemi fituar luftën."

Ti s`ke mundësi që ta mundësh Tekfircin, edhe nëse e arreston atë apo e sulmon atë, por nuk ke mundësi ta mundësh kauzën-qëllimin, kauza do të jetë fitimtare. ?shtë vështir që ta trajtosh Tekfircin me ndonjë humbje psikologjike.

Siç duket agjentët me këtë përshkrim mund ta njohin tekfircin tekfirc, Allahu (svt) thotë se Ai do të vendos në zemrat e armikut, frikë prej teje dhe ti do ti shohësh ata si të vogël- të paktë dhe ata do të shohin ty si të madh. Sidoqoftë ata nuk shohin ndonjë mënyrë se si ta mundin atë, ata mendojnë për neve shumë lartë, ata na shohin neve si njerëz praktikues, të sinqertë, serioz, optimist, se punojnë për hir të Allahut dhe se nuk bëjnë kompromis. Ata na shikojnë neve lartë prej frikës siç duket nëse ai është karakteri i Tekfircit, atëherë ajo donë të thotë se Daija-Thirrësi do të jetë njëri prej dyve, ose do të jetë Tekfirc ose do të jetë njeri ndërfetarë. Por sidoqoftë, vendimi i marrur prej atyre njerëzve është se ata Tekfircët duhet të heshtën.

Ai është vendimi, ata duhet të heshtën, dhe ata duhet ta ndalin çdo Tekfirc i cili mund të ketë ndonjë ndikim. Ajo është njëra prej qëllimeve të Amerikës, që ti heshtë të gjithë dijetarët dhe thirrësit, ata nuk dëshirojnë që vetëm të thonë "kush e bëri shpërthimin arresto atë!" jo, por përkundrazi ata thonë, "ai i cili simpatizohet me ata," "ai i cili e ndan të njëjtën ideologji?" dhe tani e gjen se është bërë shumë e zakonshme që dijetarët të arrestohen edhe nëse ata asnjëherë nuk kanë qenë në fushëbetejë, sikurse Shejh Omer Abdurrahmani në Amerikë, Shejh el-Hudejr në Arabin Saudite, Shejh Abu Muhamed el-Magdisi në Jordani, Shejh Abu Hamza dhe Shejh Abu Katada në Britani dhe shumë dijetarë tjerë në çdo vend.

Pyetja është kush ka mundësi që t`ua tregon njerëzve të vërtetën? Roli i dijetarëve është që ta përhapin të vërtetën pas Pejgamberëve, në hadith thuhet,

"Dijetarët janë trashëguesit e Pejgamberëve"

Ibn Ishaku thotë,

"Njerëzit më afër Pejgamberllëkut janë dijetarët dhe muxhahidët, dijetarët do të ju tregojnë njerëz me çka kanë ardhur Pejgamberët dhe njerëzit e xhihadit do të përpjekën për atë me çka janë dërguar Pejgamberët."

Pra këta dy janë të mirët e të mirëve e të mirëve dhe kjo është pse armiku dëshiron që ti hesht ata, dhe që ti shkatërroj ata, ata nuk dëshirojnë që vetëm ti ndalin muxhahidët, por ata dëshirojnë që ta ndalin çdonjërin i cili i ndihmon ata me fjalë apo me pasuri apo derisa edhe me dua dhe përkundrazi ata i nxisin njerëzit që të bëjnë dua kundër tyre, për këtë sot shumë të rinj janë shumë të hutuar për çështje vitale këtyre ditëve, ata janë të hutuar për çështjet e Teuhidit, Mohimin e Tagutëve, El Vela dhe Bera (miqësi, armiqësi) çështjet e Menhexhit-metodologjisë, dhe ne e dimë se sa vitale është për njerëzit që ta din vendimin para se të bëjnë ndonjë akt, ata kanë nevojë që ta dëgjojnë të vërtetën, kanë nevojë që ti dëgjojnë dhe ti lexojnë fjalët e dijetarëve por kur ata fillojnë ti heshtin ata dijetarë dhe tani kjo është bërë një lajm i zakonshëm ditorë për arrestimin e dijetarëve, thirrësve dhe muxhahidëve, çdo ditë dëgjojmë, ky dhe ky dijetarë është arrestuar.

Ti fillon të sheh njerëz duke e shkatërruar pamjen e tyre, duke e shkatërruar famën e tyre, duke gënjyer për ta. Njerëzit modern, njerëzit sekularist, mediat, qeveria dhe predikuesit e tyre, çdonjëri është kundër atyre dijetarëve të cilët thonë, "La ilahe ilallah Muhameden resulullah" nga brendësia dhe nga jashtë dhe ata qëndrojnë pranë saj dhe përpjekën dhe e mbrojnë atë.

Dikush mund të thotë, "Si ka mundësi që ta ndihmoj këtë dhe këtë Shejh kur unë nuk pajtohem me atë në këtë dhe në këtë." Ne gjejmë se ai ose nuk e ka vërtetuar atë për të apo ka harruar se ai ende është vëllai i tij musliman, a do ta hedhim çdo thirrës mysliman maturidi apo që e ka pas zakon të jetë i devijuar? E çka thua për atë se si është ai sot? Për shkak të gabimeve të kaluara? Për shkak të asaj që e ka pas zakon të jetë.

Shumica e muxhahidëve më parë asnjëherë nuk kanë qenë selefi, përkundrazi ata u bënë selefi mushrik dhe pastaj u bënë musliman. Pejgamberi ka thënë, kohëve të fundit. Ti nuk mund ti shikosh njerëzit se çka e kanë pas zakon të jenë, por njerëzit e kanë pas zakon të jenë:

"Njeriu mund të zgjohet musliman dhe të shkoj në shtrat si mosbesimtarë,"

Njerëzit mund të ndryshojnë, ata nuk janë statik, Pejgamberi (sav) bëri dua,

"O rrotullues i zemrave, bëri të paluhatshme zemrat tona në fenë Tënde!"

Ti duhet të jesh krenarë se ai e ka përqafuar rrugën e Selef El Salih që ai e ka braktis grupacionin e tij, e ka braktisur nacionalizmin, e ka braktisur sofizmin, e ka braktisur devijimin dhe e ka përqafuar drejtimin e Ehli Sunetit dhe Xhematit. Ti duhet ti ndihmosh ata, të jesh afër tyre dhe ti ndihmosh ata, jo vetëm të thuash `ai e ka pas zakon të jetë kështu dhe kështu`! Ndërsa çka thua për faktin se sot ai është muxhahid! Ti nuk je i mirë që ti gjykosh njerëzit në zemrat e tyre, ti duhet ti gjykosh njerëzit sipas asaj që është e dukshme, ti duhet të shikosh se çka bënë, për ndryshe duhet ta shikosh vetën tënde se çka e pas zakon të jesh një ditë! Nëse ndokush ka mundësi që ta hedh dikë poshtë për arsye se e ka pas zakon të jetë kështu dhe kështu, apo e ka pas zakon të heshtë, ose e ka pas zakon të ketë frikë, atëherë nuk do të mbetet askush! Ti nuk mund vetëm ta injorosh apo ta shlyesh ndokënd vetëm pse nuk ka dalë publikisht; ata njerëz në vendet muslimanë që janë nen ata taguta janë plotësisht në gjendje të ndryshme. Ata taguta e përcjellin çdonjërin, e shikojnë çdonjërin dhe të heshtin kundër dëshirës tënd.

Ne duhet të bëjmë diç për atë, ne nuk mundemi vetëm ta lëmë ashtu. Ne shohim se si dijetarët janë nëpër burgje ndokund dhe disa janë nen rrethim në shtëpitë e tyre. Ne nuk mundemi që ti lëmë poshtë që të gjithë, dhe ne e dimë se me disa prej tyre nuk pajtohemi në shumë çështje, ne duhet të bashkëpunojmë në vepra të mira; ne duhet ti hapim zemrat tona ndaj tyre.

Çfarëdo që bëjnë prej gabimeve këtu apo atje përderisa Akidja e tyre është korrekte ne duhet të jemi të bashkuar. Ne e dimë se si Jahja ibn Muin, ibn Haxheri, Imam Dhehebi, ibn Tejmija, Shejh Muhamed ibn Abdul Uehabi, e kanë pas zakon të jenë të ndryshëm me njëri tjetrin, por asnjëherë nuk e kanë luftuar njëri tjetrin.

Çdonjëri duhet ti ndihmoj të gjithë ata muxhahid dhe ata dijetarë edhe nëse e ke pas zakon të mos pajtohesh me ata në disa çështje se për ndryshe ajo është injorancë ndaj vëllezëris të Umetit musliman, Pejgamberi (sav) ka thënë,

"Ndihmo vëllain tënd shtypës apo të shtypur"

Mos e le atë poshtë apo t`ia kthesh shpinën vetëm pse ai i ka lënë detyrat e tij, bëhu mburojë për te që ta mbushesh vrimën të cilën ai ka për ta lënë pas tij, në të vërtet dijetarët dhe muxhahidët pas tyre e lënë një vakum të madh. Ato të dyja janë shumë serioze, vakuumi i muxhahidëve do t`ua mundësoj kafirave që të hyjnë dhe vakuumi i dijetarëve do të mbushet me kufr.

Allahu (svt) na ka informuar për një thnegël, se si kur Sulejmani erdhi me ushtrinë e tij tek vendbanimi i thneglave dhe kështu një thnegël u ngritë edhe përkundër madhësisë dhe dobësisë së saj të vogël që Allahu e ka krijuar ashtu, kur ajo u përballua me ushtrinë e madhe të Sulejmanit i cili ka qenë shkatërruesi i shumë mbretërve, ajo i tha popullit të saj,

"O ju buburreca, hyni në vendet tuaja që të mos u copëtojë Sulejmani dhe ushtria e tij duke mos ju vërejtur".

Një thnegël, aq e dobët dhe aq e vogël, u ngrit që ta mbroj Umetin e saj në vijën e frontit të rrezikshëm, kur ushtria e Sulejmanit ushtri shumë e madhe që po vinte në drejtim të saj, ajo nuk mendoj të jetë vetjake, ajo asnjëherë nuk mendoj të ik, ajo e vendosi jetën e saj para Umetit të saj dhe asnjëherë nuk pranoj që të jetoj dhe ta lenë umetin e saj të vdes, "çfarë lloje të jetës mund të jetojmë kur ne lejojmë që të arrestohen dijetarët?"

Ajo ua tërhoqi vërejtjen që të hyjnë brenda dhe të ndërmarrin masa të sigurisë. Kjo thnegël e vogël e kreu detyrën e saj dhe ajo ishte e mirë për atë, por nëse ne kemi mundësi të jemi si kjo thnegël, dhe nëse kemi mundësi që të jemi të mirë për thirrësit dhe dijetarët dhe muxhahidët.

Por unë jam i merakosur që mos të jemi më të ulët se kjo thnegël nëse nuk veprojmë derisa edhe sikurse ajo thnegël, Pejgamberi (sav) ka thënë,

"?do musliman është në frontin e islamit dhe nuk duhet të lejoj që të sulmohet islami prej drejtimit të tij"

Allahu na mundësoftë që të marrim mësim prej thneglës dhe të jemi në vijën e frontit të përpjekjes dhe ndihmesës të Umetit musliman para se të bëhet vonë.
www.botaislame.com